Nr.

På felte gjekk Arwen stort, men ho gjekk dessverre tom. Dirigerings oppgåve blei berre rot, her var det øyrevoks eller eit eller anna i tilegg var det vist ein sving springing, og det går ikkje, rettut skal være rett-ut overalt eg ser derfor for meg å måtte repetere og repeter på ALT !! Oppsummering, nyttig trening og takk til dei andre for ei fin treningsøkt i flott vær.

Eg er som kjent flink til å kaste dymmiar og konger opp i trær, så no har vi ein dymmi i eit tre i brusdalen også :-) den ligg godt og heng høgt..

Passiviteten hennar må også trenast dvs., stress trening med andre hundar + vilt er ting eg må få organisert. Dette er veldig viktige moment, og nødvendige for oss som skal stille på prøve med slik turbo hund.

Likevel er al trening nødvendig dette at momenta blir skikkeleg drilla inn utan at stresset er der, dette ser eg på som eit godt og viktig moment, slik er det med alt, lære riktig og godt momenta åleine først, det er då lettare å få det til under stressa situasjonar.

Sist trening i lag med andre var Arwen ikkje konsentrert, ho var høgt oppe, og er ein for høgt oppe blir arbeidet slurvete.

Arwen hadde mykje bra arbeid før dette hende.. Og eg gjor det slik for å minne henne på at det tross alt er eg som bestemmer kva som skal inn først som sist, ho er så glad i å apportere så dette at eg henta dymmiane er ein stor straff for Arwen, og ho kjem ikkje over det så lett. Vi har gjort dette før, og i morgon finn ho ikkje på å prøve seg på å ta denne dymmien først, ho går ut som ei kule, for momentet kan ho, det er berre så freistandes å få ta inn ei markering på linja i staden :-) gjer ho slik på ei jaktprøve er det 0 det veit ikkje ho, men eg veit det :-)

På denne treninga sat Arwen ein del berre i passivitet medan eg kasta til andre, og ho sat også i passivitet når ein av dei andre søkte felt. 100% still lovar godt.

Det blei litt felt søk på henne i dag, og ho er systematisk i søket sitt lover bra, og god nes som nesten alltid. Lange rett ut med stopp fekk ho også, farta henna må berre opplevast den er rå.

No er det markeringstrening vi må få trene, i tilegg må det trenast meir passivitet under stress, det vil sei fleire hundar mange kast og skott, venter berre på betre ver så får eg tromme saman nokre til markeringstrening. I tillegg må eg tenke på å planlegge ein del viltrening.

Vi startar med passivitet, eg kastar ut 13 dymmi, begge to sitter og ser, Artemis får hente 4, og eg koplar Artemis, og legg ut dei 4 som Artemis har henta inn. Arwen sit fri, ikkje ein lyd, og ser behageleg roleg ut, og så slepp eg ho til, dei 13 dymmiane er inne på rekord tid.

Arwen må så sitte igjen, og eg kastar eit par markeringar til Artemis, dei kastar eg over hovudet på Arwen slik at ho må spring rett forbi Arwen, og hente dymmien tilbake til meg, Arwen sitt som ei statue, ho skjønar så klart at Artemis må opplærast.

Tilslutt er det utsending Arwen får, eg legg igjen 6 dymmi koplar Artemis, og komaderar Arwen på fot, og vi ruslar eit stykke Arwen få sit kommando, og vi ruslar vidare til vi finn oss ein egna plass å stå. Dette momentet går i motbakke, Arwen får lenger ut signal, og gjer jobben sin, på dei neste varierar eg med at ho får gå heilt  ut eller eg stoppar ho, og sender lenger ut, upåklageleg brå stopp i dag.

Ho har dermed fått tatt seg ut på utseningar, rett ut, med stopp og lenger ut, og det er knall fart på henne.

Felt trening er viktig, hundane blir vanlegvis betre og betre med alderen, og av erfaring skal dei lære og ikkje søke seg bort på same plassen som dei har søkt tidelage, men søke seg bakover og frå side til side til heile området er finkjemma. Arwen er rimeleg god på denne rutinejobben, og først når heile området er finkjemma går ho over til å søke på nytt der ho har vore før, vist eg sender ho ut på nytt.

Arwen kan gå ut på nytt søk i det uendeleige vist ho må, ho er av ein type hund som er vanskelig å trøtte ut når ho jobbar, men det må sjåast på som ein positiv  ting, ho er nemleg snar til å legge seg til å kvile heime, også når ho ikkje har vore verken på tur eller har trena, ho har såleis dei rette retriever eigenskapane synsast eg.

Ho i litt godt hold og vi må få det omgjort til rein muskelmasse før vi startar på første prøve i år. Vi må derfor gå ein god del tur i terrenget for å brenne feitt til musklar( både eg og ho). Skal vi nulle, så skal det ikkje være på kondis, og ikkje vil vi miste noko premie på  grunn av dårleg kondis.

I dag kom snøen igjen, hadde avtalt at eg skulle få med ein av sønna mine til å kaste markeringar til Arwen, men det blei det ikkje noko av, i tett snøkave er det dårleg vitring, og sikt.

I går trena vi derimot felt, og det er ein av Arwen sine gode sider, ho jobbar svert fort og meget effektivt, eg kasta ut feltet, og rusla inn i skogen, og sende ho frå ein 70 meter til feltet, ikkje mykje sommel med henne, ho er så stolt og glad i jobben sin at ho skin som ei sol når ho jobbar. Det er ein hund eg blir meir og meir imponert over, hadde ikkje bytt ho bort mot alt i verda.

Eg må alliere meg med kastar til markeringstrening, eg kjem ikkje til å kaste til Arwen sjølv når vi trenar, det må i så fall være enkle markeringar i forbindelse med dirigeringsmoment.

Vi trena litt av kvart i dag, vi var innom både felt og dirigering, det er slike øvinga ein kan gjere når ein trenar åleine, i markeringstrening må eg få nokon til å hjelpe til slik at Arwen held fokus, og ikkje blir god på markeringar når eg kastar, og ikkje klarar å markere godt nokk når situasjonen er med kastar, og skyttar.

Fart er nokk Arwens varemerke, den kan nokk som oftast ikkje beskrivast den må opplevast.

Vi hadde eit uhell med byting i dag, kvifor ho bytta kan eg ikkje analysere, skulde på at dymmiane låg for tett er ikkje grunn for byting, det vil alltid oppstå at ein finn to dymmi/ vilt nært. Dette var på feltet også.

På utsendinga eller rett ut treninga la eg alle dymmiane i ein sirkel nær ca 30 cm mellom kvar, dette for å repetere dette med å stole på at ho plukkar kunn ein inn, utan å bruke tid på å vurdere om ho tar med den rette. Eg stolar på ho, og rusla mine 100 meter, og det var riktig tenkt av meg, ho gjekk rett ut plukka ein utan å stusse på å byte, kom rett heim. Flink jente Arwen

Seks gongar løp ut på ca 100 m til same jobben, utan at farta blir redusert verken ut eller inn, det kan Arwen. Løpet ligg også i motbakke så dette er krevjandes, det eg har trena på no er å stanse henne nær dymminae i eit av løpa, dette med å stanse på lang avstand frå meg er mykje vanskeligare enn nært, stopp på 80 meter i staden for 40 eller 50, er eit moment som er mykje meir krevjandes. Variasjon i treninga, kan ein gjer på mange måtar, så klart tilpasse det til den hunden ein har. Går hunden tom etter to løp, så veit vi det, har ein ein hund som ikkje går tom kan ein trene slik, men kunn då.

Til slutt måtte ho hente inn tre dirigeringar alle på ca 100meter, vi kom igjen frå ein annan kant slik momentet skulle være rimeleg vanskelig, men ikkje for Arwen, dette takla ho veldi bra. Og vi rusla stolt på fot tilbake til bilen vår :-) Arwen er kanskje eit kilo for tung, dette NP foret har gjort Arwen til ei kanonkule, og eg må nokk prøve på å regulere ned litt på mengda slik ho ikkje blir for tjukk. Det er godt å ha noko å gå på, men tjukk kan ho ikkje være...

Det var det same når vi skulle gå spor, ho konsentrer seg ikkje godt nokk på jobben, vi må nokk ta tida til hjelp for å komme tilbake der vi var, ikkje alt som er gjort i ei handevending.

Det positiv var at ho går på linje med andre hundar og er still, ikkje pip i det heile, tempoet hennar er stort. Det er hund med så stor motor at eg må til å gå inn med mykje terping på lydigheit eller hør på meg trening, så her kjem eg nokk til å måtte legge meir i føringa mi. Eg må jobbe meir med meg sjølv og føringa her kan vi forandre på ein del ting, dette med å stanse henne når ho feilar er blant ting eg må få gjort noko med.

I treninga skal eg også lære ho kva ho skal, ikkje vere så dum at eg bed ho gjere ein jobb ho ikkje kan. Det er dømt til å mislukkast.

Korleis eg skal handtere Arwen når ho evt. bommar på ei markering, må eg også tenke igjennom, ho er både lydhør og sjølvstendig. Er viltet skadeskutt så kan det flytte seg fort, men er viltet ein daud kråke eller ein dymmi så ligg det i ro, og har eg gjort jobben så skal eg også ha markert sånn sirka, skal eg då berre stoppe ho og sende ho til området, dette vil eg tenke igjennom, her er det mest sannsynlig eg som må handle, og ikkje la ho søke i store områder utanfor der markeringa ligg. I trening er det berre å avbryte og ta oppatt øvinga. ( Arwen kan gjerne ta opp at same øvinga i det uendelige utan å gå trøtt)

Det er ei stor sjølvbeløning når ho då finn noko, kanskje på ein annan plass enn der markering hadde landa, dette vil då forsterke henna til å forsette med å søke stort og vidt.

Er mottakeleg for gode tips, er det noko som har ein super løysing så er det berre å maile meg...

Vanndirigering trena vi og eit par gonger, den jobben utførde ho bra, det er også eit vanskelig moment som må igjennomtrenast i mange situasjonar, eg har litt lite tilgang på godeplassar å trene vanndirigering på her som eg bur.

På sandsøya har eg ein svert fin plass;-) å trene dette på. Det krevjast gjerne at eg har eit vann som ein kan symje over, eller ein liten holme å symje ut til, utan at det blir kasta eller det blir gitt noko hjelpande signal.

Totalsett så var Arwen ikkje verst, når vi tar i betraktning at vi har vore utan trening ganske lenge, har veldi lyst å starte henne på ei prøve, men starar ikkje før ho er så god at vi må ha uflaks for å ikkje få 1pr, det er det vi vil starte for å få, målet er komme seg opp i EK OG JAKTE PÅ 1PR.Målet er ikkje uoppnåeleg med ein slik hund som Arwen.

Ein del jakt moment har vi trena innimellom, vi har vore på tur å leine ..så det har ikkje vorte nok markeringstrening, meste dirigerings trening, lange rett ut, og veldi varierandes moment. Dei to siste dagane, har eg hatt med ein ekstra dymmi i tilegg til desse små snertne dirigerings dingsane mine. Vi har derfor hatt forstyrrings markering ved dirigeringslina vår. Ho har skjøna reglane, ikkje ta markering, men springe rett ut !!!

Og vi ventar på løpetid, vi som skulle få i frå oss dette kvalpestyret til våren, men... ikkje noko løpetid på gang ennå.

Litt trening blir det inni mellom, vi tar lange rett ut, og her går det unna, eit par hundrede meter, for så ta med heim ein dymmi på 2 x 10 cm. RÅSKINN!! Vi varierer dette momentet, med å sette ho med front mot meg gå ca 100 meter enten kalle inn eller sende bakut.. aldri heilt lik oppgåve, men vi går for gull kvar gong.

Tidlegare i veka har vi gått turar i skogen, og lagt inn litt dirigeringstrening, presisjons arbeid.

I dag har det blese så sterkt at vi har hold oss inne.

Nydeleg mild ver utan snø, på innerlomma hadde eg med 4 små dymmi som vanleg, og vi la inn litt terping på turen vår. Målet mitt er at vi skal bli rå bra på dirigering, og eg prioriterar rett ut, og langt ut, i tilegg søk kommando når ho er på rett plass. Vi trena på ei open myr, stor og rett, og med hinder i form av grøfter. Her får eg verkeleg brynt Arwen på å springe snorrett, og det går unna, 100 meter rett ut går glatt, tempo kan eg ikkje klage på ;-) Ho går aldri lei, veldig kjekk hund å trene med.

Når vi var ferdige med turen vår tok vi inn dei tre dymmiane som vi la ut eit par timar tidlegare, ca 100meter ute, 3 x 100 m full fart, etter dette får ho ein neve med frolic på bakken, før vi går fri ved fot til bilen. Og søv som ein stein, i god stolen sin resten av dagen.

Hadde med meg kamera og ein gut som skulle ta bilde når Arwen henta inn eit felt, Dette var ein felt på frossen myr, skog, musestilt, hum vanskelig. dei som tar ein titt på bilda kan sjå ein sliten hund, men ho jobbar til den bitter end, utruleg til kondis og uthalden heit, super hund. SKRYT men det er sant. Sjå bilda her >>>

Vi venter på løpetid, så vi er spent kvar dag, når kjem den..

Dei brukte vi til to felt etter kvarandre,  Arwen sitter eg går ein 50meter, og kaster tre dymmiar  i ein stor bue, går så inn over igjen, og kaster to ein til kvar side, dette er enorm påverking det treng eg ikkje, men eg vil ha søk utan at ho sporar etter meg, når ho skal finne desse fem dymmiane,

Ho søker seg ifrå side til side veldi bra dekking av terrenget, ho stoppar ikkje opp, og ho går seg ikkje fast i spesielle plasser, ho jobbar frå kant til kant effektivt. Når vi har fått inn desse fem, snur vi oss 180 grader, og tar det saman andre vegen.

Konsentrasjon, sitte stille å sjå meg kaste ut feltet gjer ho, og ho sitter musestille også,. luftar ikkje på ein labb. Dette felte går også strålande, ho må jobbe meir med dette feltet enn om det berre var utlagt, har ein føling av vitringshjelp i slike felt. Ho dekkjer område veldi bra jobbar, og jobbar, og oppnår resultat. Dette er ein super felt hund.

Etter ca to timar på tur er vi tilbake, tid for å ta dirigeringane. Den første utsendinga stoppar ho og lurer på om eg bles eller ?? det gjer ho av og til. DET SKAL HO IKKJE GJERE. Eg gav ho lenger ut signal og ho rusar resten i stor fart. ( det eg skulle ha gjort var å kalle ho inn for så å sende rett ut igjen, altso var det ein trenar feil i dag). Den andre gjekk i hundre rett ut hundrede meter, og i hundrede rett inn.

Grunnen til stoppen kan være korttids hukommelse frå dagen før, då terpa vi på stopp å gå lenger ut, eller gå til høgre. Signal terping.

Når eg trenar dirigering legg eg dymmiane nært kvarandre, dette for å styre ho til ein plass, altso ikkje søk på vegen ut. Dette kan eg gjær for di eg har hund som ikkje bytter veit at kun 1 inn i gangen og det er den første som blir plukka opp. ( dette må lærast, og det er ikkje noko som eg anbefaler andre gjære når dei trenar.) Eg brukar knapt "Nei" når vi jobbar med slike øvingar, klart må eg så gjær eg det, feil blir ikkje tolerert, vi unngår å legge feller, vi har med andre ord lært inn tidlegare kor det skal være. Svært viktig å ha sikker hund, som veit korleis det skal være og ikkje tvilar.

Felte la vi over eit kjempe område, vi gjekk i motbakke på ein brei skogsveg, kasta 4 dymmi på kvar side i løpet av ca 60 meter. Her var det ikkje vitring av meg som utlegger, men ein del hukommelse som følgje av lange kast til kvar side. Ho starta rått plukka inn dei to siste som vi kasta ganske raskt, ein på kvar side av vegen, så måtte nasearbeide starte, terrenget var bratt, kratt, rusk av felte trær osv. vanskelig. Alle dei 6 andre blei plukka inn etter eit godt søks arbeid.

Arwen elskar å trene, i dag blei det også dirigering, vi valte innmark( attelege) eg liker det best til dirigeringstrening, vil ha rette linjer. Vi( eg og Arwen) stilte oss mitt på marka,. ho måtte sitte, eg går å legg ut, rett fram 3 dymmi, til venstre 2 dymmi til høgre 3 dymmi, avstand ca 60meter i alle retningar.

No må ho hente inn dymmi, frå forskjellige retningar, men linja skal være rett. Dette er ei øving for å få ho til å springe heilt snorrett i den retninga som ho sitter og ser.. Og denne Arwen, ho spring sååå fort at får vi starta ho rett.. så går metrane fort unna. denne øvinga, er utan stier kantar, men dymmiane ligg ved jord kant ende, når ho kjem fram får ho stopp og søk signal. Øvinga er i grunnen det momentet springe rettframm.

Vi avslutta med eit dobbelkast, tydeleg, dette for at eg skal velje kva som skal hentast først. Det stri regna i heile treningsøkta vår, men det gjor ingen ting vi elskar regn ;-) og ikkje snø.

Etter eit par timar var turen unnagjord, det var då å tenke på dirigeringane som vi  hadde lagt ut i starten. Supert, ho gjekk som ei kanon 0 problem, og rett med stor fart ;-) Dette er det vi kalla variere i treninga, det var ikkje skjult sida ho satt og såg når eg la den ut, men tida var etter to timer, enkel form for genrialisering av øving ;-) og at momentan gradvis blir vanskeligare.

No handlar jakttrening om svert mykje lydighetstrening, og likevel behalde motivasjon, og sjølvstendigarbeid der det trengst. Det er derfor ein veldig spennande hobby, det slår ut vanleg lp trening.(det blir så kjedeleg i forhold til jakttrening) at eg har lagt det på hylla inn til vidare.

Lange rett ut trena vi i dag, det at lina ut er rett og lang er det eg legg vekt på. Vi trena litt klokke også, dette er ein meir terping på at ho går ditt ho skal, og ikkje tar berre etter så ho synast sjølv, det handlar også om å sitt i ro, og rask gå i arbeid når ho får riktig signal.

I tillegg kasta eg ein dobbel der eg valte dymmi for henne. Her er eg tydeleg snur litt Arwen slik ho sitter i retning dymmi som skal inn.

Det blir berre alt for lite trening i lag med andre hundar, det å sitte passiv kunn å sjå på ein anna i arbeid er noko som Arwen skal kunne takle, det momentet blir det for lite trening på. Er det nokon som vill vere med på ei trening på dagtid er det berre å ta kontakt, og har ein hund som kan jobbe eller vil lære å jobbe...

Dirigeringsmoment kan trenast på ufatteleg mange kombinasjonar, vi skal bli bra på signal når vi trenar åleine, eg er av den oppfatning blir vi god åleine, blir vi med tida god under andre forhold også ( jaktprøve ).

Legg ein på sidelinja, kastar slik ho blir litt tend på den. Ho skal ikkje bestemme når ho vil hente inn den, men det skal eg. Eg er veldig nøyen på rettvinkla, det at vi trenar 90 grandar og ikkje 60 grandars vinklar. Derfor setter eg ho på klokke, og går unna no er det rett ut, og kanskje 90grader vist eg finn på det. Ho får det inn med teskje, men eg opplever henne som arbeidsglad med stort tempo, berre ho får apportere så er ho 100% konsentrert, elskar å jobbe. Stopper eg ho med fløta så kan vinkelen bli 60 grader, derfor setter eg ho på klokke. terping....

Dirigeringsbiten trur eg er den delen som for oss er viktig å konsentrere oss om, blir vi god der blir også premiane god, markeringsemne, og fart har ho rikeleg mon av.

Planlegging av genrialiseringa er og viktig for oss no, ikkje berre hopp i kva som helst men tenke nøye over kor eg skal unngå feile slik at ho sjølvbelønar seg med ein apport ho ikkje skal ha. eller går over i frittsøk.

Eg har slutta med å legge dymmiane i linje, legg dei  heller i ein omkrets på 60.100 cm, dette på grunn av at eg ikkje vil ha søk på vegen ut men søk når eg gir signal. Beveger meg i frå dymmiane i staden, dette blir det same med avstanden som linjetag, "men berre betre for oss", for di ho går til eit etablert område, og får søk signal, eller stopp signal, og søk.

Vi har trena litt, og det har i hovudtrekk våre dirigering, då nøye planlagt kva eg skal trene på. Vi har brukte skudd, dette for å venje Arwen til at det nødvendigvis ikkje er noko kast på skudd, og ho skal lytte til meg, fordi eg veit best på dirigering ;-) Mykje bra trening, og vi har feila svert lite, det er rein terping på signal.

To storefelt har vi trena, her hadde vi to- tre -fire - linje, i trapp, og eg har det oppover ein bakke derfor lett å sjå kor ho jobbar med nasa det er imponerandes å sjå. Skulle berre ha hatt ein hund til slik eg fekk kjøre ein del par, og annakvar hund. Arwen har eit tempo i jobben som er lov å skryte av, ganske systematisk er ho i søket allereie tross henna unge alder.

I tilegg tok eg ein enkel dobbelmarkering, dvs, det kan gjerast vanskelig sjølv om den er enkel. Eg kasta ein til kvar side, gjekk og la dei andre dymmiane i bilen. Tilbake til hunden, og sender ho på den ho ikkje fokuserer på, snur ho eit kvart tørn, og lar ho fokusere i retning av dymmi. Sender Arwen og ho henter den eg valte, så setter ho seg i retninga av den andre sjølv, og ho hentar inn den andre tilslutt.

Tilbake til treninga, innkalling frå sitt på fløyte har eg klart å lære inn NO. ( treng ikkje rope påplass eller kom) Ho kjem som eit lyn, og eg kan stå med fløyta i munnen lenge før eg bles, ho ventar på signal.

Fri ved fot, her vil ho gå fort... dette momentet må trenast masse. Eg bruker minimalt med kommando under fri ved fot, ho hentar seg inn sjølv, men det er ikkje fint å sjå på 1meter fram, og 1 meter rygge tilbake, her må vi finne ei løysing som fungerar langsiktig.

Vi deler det opp i moment, i dag har vi repetert nærsøk kommando. Her blir ho sendt til eit punkt ikkje langt frå meg, og får nærsøk kommando fløytesignal, ho skal på dette punktet nytte nasa til å finne noko, ikkje syne, det er eit viktig moment. Dette skal terpast slik ho skjønar at ved det signalet skal ho søke, og ho skal også ha lært at ho finn noko på dette signalet, berre ho brukar nasa si.

I tillegg har eg kjørt ho på snorrette langt ut, 150m, eg har tatt ei pause frå linjetag, legg heller dymmyane på ein plass, som blir eit kjent punkt. Startar på ca 70 m og beveger meg lenger i frå til eg har 150 m. Ved å bruke denne metoden så er det kunn rettut vi trenar og ikkje søk på veg ut som ofte blir når dymmyane ligg etter kvarandre. I dag brukte vi ikkje stige/skogkant/veg, men på åpen mark.. eg er godt nøgd med treninga, ho trefte punktet på 0.50 cm på 150 m det er BRA!! Og det tyder at ho spring rett ut, langt. Eg har tru på at å trene på denne måten,  får ho lengda i kroppen, og ikkje skjær ut i ei bue, før eg evt. stopper ho. Skal prøve å få med ein hjelper som kan skyte eit knall, på 20-50 meter unna, og bruke same framgangs metode.

Stopptreninga skal vi ta som eige moment, og ikkje på slike lange ut sendingstreningar. Vi tar det på korte, grunnene er ikkje at ho ikkje stopper, men ho reduserar farta i ei bue og stopper, då kjem ho 5 m frå linja ut. Øvinga dirigering, består av mange moment, akkurat som ein anna øving, derfor er det lurt å trene enkle moment, sette dei saman til ei heil øving av og til, som på ei jaktprøve.

Workingtest opplegg 5 poster. 4 x 20 poeng. 0 på ein post ;-) den var ikkje enkel, min hund var så snar at eg rakk knapt å få fram fløyta før feil dymmi var plukka opp. Dymmi var plassert på ein haug, vi skulle passere ut mot dirigerings dymmien, sterk vind og langt frå meg, ho slo på dymmien vips så var den oppplukka og 0. Det positive var at linja ut var heilt rett, og ho går fort. Markeringane var spikra, her er ho rå, trur ho kan konkurrere med kven som helst når det gjeld markeringar og fart ut og inn.

Ei anna sak som og handlar om å gå ditt mor seier er, val av markeringar som skal hentast inn, dette har vi trena på ein god del før så vi er ikkje så aller verst på det, vi skall berre bli endå sikrare. Eg bestemmer alltid kva som skal inn først. Problemet bruker dukke opp når ho ikkje finn noko der ho markerte, og går over i feltsøk, gjerne tilbake der ho allereie har henta inn ein. Her er det då viktig at vi klarer å bryte søk adferden, og få Arwen heim. Fritt søk( stortsøk ute av hand) skal aldri være lovelig på ei trening. Det handlar mykje om å ha tankar om kva eg skal gjær når det skjær seg, og handle deretter. Tenkt på kva problem som kan dukke opp. Det skal då være så gjennomtenkt at det skal løysast når problemet oppstår og ikkje på neste trening, handlingsplan må ein ha. Nøkkelen er lydigheit kombinert med god arbeidslyst, då kjem vi langt. ( vi manglar litt av lydigheita ennå, men den kjem)

Dommer var Kirsten Norberg, prøveleder var Jurjen, begge to gjor ein utmerket jobb. Kjempemoro.

No legg eg vekt på dirigeringsbiten... både på vann og på land. Terping om igjen, på ting eg trudde ho kunne så godt ;-) ho kan det faktisk.. ikkje tilstrekeleg heiter det når ho ikkje kan på prøver ;-), på prøve koplar ho av (ein form for blokkering) av mine signal.

Eit punkt eg ikkje har vore flink nokk til å trene på er.. innkalling med fløyte når ho feilar, eg har trena mykje planke med opplagt at ho lykkast, og nesten aldri hatt behov for å kalle inn, ho kjem fort tilbake når dymmi er plukka opp. Har ho feila så har eg bråte, 0 belønning. Planen er å terpe mykje innkalling med fløyte, få innkallings- biten like bra som på appellbana ? er det mulig, så er det mitt nye delemål.

Signal terping, her er ho rimelig sikker og det varmar godt å sjå at det fungerer ganske bra på trening, og at ho går ditt eg vil ha ho.

Vanndirigeringa trena vi over på ein holme, legg bort dymmies på fjøresjø, og brukar floda til å hente dei i land igjen.

Anne har filma litt vann -dirigering, så vist eg får henne til å redigere filmen,  kjem den ut før eller seinare, no er det berre fint ver og sommarferie og ikkje så mykje data på henne og.

Vi startar på nytt, og lærer det heilt i frå grunnen av, men no skal vi bruke skudd i treninga. Signaltrening er noko som vi må trene separat og ofte, dette er ting som må repeterast omigjen skal det sitte, alt som ikkje blir vedlikehaldt forfell.

Målet mitt om ein 1pr i AK i  år har eg skrinlagt, vi stiller ikkje på fleire prøver i år. Neste år skal vi kome sterkt, og eg vil tru at vi får dirigeringsbiten på plass til neste år.

Dirigeringsmomentet er litt pussigt at ho flippa så ut på,  og eg veit at ho kann dette rimeleg bra. Ein grunn kan være at vi ikkje har trena dette momentet med skudd, slik ho koplar ikkje situasjonen rett, men dette er ting vi skal finne ei løysing på, og vi skal kome sterkare igjen neste sesong, vi stiller ikkje på fleire prøver i år.

Eg ser på det positive, ho er heilt fast, ikkje noko lyd, og ho har ikkje skada vilt, utgangspunktet vårt er godt å jobbe ut i frå.

AK kritikken frå laurdag>>

Søndag blei det 0 noko av det same som hende på fosen, ho er mentalt tom på dag to. Ikkje lydhør på dirigeringa, mangel på motivasjon i feltet.

Vi har terpa litt på kloss hold dette med retningar, då kan ho det, som plankekjøring, men når avstanden blir stor, og nasa slår inn med vitring vill ho løyse, vitre ut før ho tar kontakt ;-) dette må eg nokk jobbe med.

Prøve, tankar..

To dagar med prøve setter sine spor, Arwen vist seg fram frå ei heilt ukjent side på desse prøvene ho lukka ørene. Fullstendig døv. Det ho kan på trening kan ho ikkje på prøve, så her må vi gå grundig til verks for å komme til buns i dette. Vist ikkje tør eg ikkje stille ho meir. Det går ikkje ann å flippe heilt ut på prøve, dette må løysast.

Laurdag fekk vi premie, og ho løyse oppgåva etter kvart, men eg er lagt frå nøgd med arbeide henne, det var ikkje i nærheita av det Arwen kan på trening.

Søndag blei det 0. Her var ho bortreis på dagen. Denne oppvisninga kunne vi godt ha vore forutan. Prøva var grei og vi burde løyste dei fleste oppgåvene rimeleg bra, men Arwen klarte ikkje det enklaste ein gong, markeringane ho gjekk over i felt søk .. sprang, og sprang, utan å stoppe på signal, når ho endeleg fann ein dymmi plukka ho den opp, for så å legge den ned igjen og drikke vann ;-) heilt på tryne.

På neste økt tok vi to enkle for å få ein lykkeleg slutt, her løyste Arwen oppgåva si som vanleg raskt og ganske perfekt ut i frå min målestokk.

Vi avslutta treningsøkta med jakt lydigheit, den gjekk  brukbart bra, nokre feil hadde vi den eine større enn den burde være, får kunn skulde på meg sjølv eg var ikkje nokk våken. Som konklusjon ei svært nyttig trening.

Det eg prioriterar er å gå rett ut sjølv om det ligg dymmi både på venstre og høgre sida som ho veit om. No har vi nytta open mark ikkje stiar, dette for å gjer momentet sikrare. Går ho skeivt må ho stoppe og starte på nytt, det er lett ho drar mot side apportane, men skal vi ha rett line ut må vi berre terpe på riktig moment, ikkje sjå gjennom fingrane. Eg stoppar ho med fløyte går tilbake og hentar ho plasserar ho på lina igjen, startar på nytt, rein terping.

Ein del symje turar har det også blitt, ho er ein svert god symjar og symjar langt utan å nøle. Avlevringane er framme ståandes når ho kjem frå vatn, alle andre er no "på plass" avleviringar med sitt.

Rettut trena vi, eg kjører på med ca 100m vil ha hund som går langt ut, ikkje problem med å stoppe ho, så det trena vi ikkje. Snorrett skal ho gå, så gjer ho ikkje det så må ho nokk stoppe, og starte på nytt ;-) dette litt av koden for å få til dette. Stopp er på fløyte eg brukar ikkje nei i treninga, det er kunn i dei situasjonar ho kan komme til å øydelegge for andre då bruker eg Nei !! vist eg må.

Konklusjon av denne treninga, Arwen er super Arwen!! Farta er like stor ut som inn, og ho går rett ut, endå vi har fleire alternativ dymmia ute, signala våre er med andre ord ganske faste ;-) Eg brukar, nesten aldri fløyte, treng det ikkje, i dag sprang ho over dymmi på linja inn.

Vi hadde mykje moro med tennisball og leik i dag, prøvde oss på litt bilde, men fekk ikkje noko blink der i dag nei.. venter på snøen skal forsvinne. Ta bilde er vanskeligare enn å trene jakt.. men moro når vi treffer.

Eg varierte ein god del moment i dag, lenger ut, kom mot med stopp, og gå rett vinkel til sides igjen. Det er ei glede å jobbe med Arwen, no venter vi på mildvêr, slik vi får starte med trening i vann. Der er eg meir usikker, vi har sikkert ein del jobb med vanndirigeringa før vi er klar for AK.

Det var ei svært nyttig trening, eg fekk med meg ein del ting som skal lærast inn "fort".. Eg erfarte nemleg det at Arwen sat fjellfast sjølv om eg ropar bles i fløyta osv. Eg har ikkje trena på dette momentet, ho er ung og ikkje alt er lært, eg går varsamt i døra... men vi er påmeldt i AK så innkalling frå sitt må ho kunne. Ho er spikar fast i underlage når eg har kommandert ho til å sitte ;-) Ikkje noko problem med innkalling når ho er i arbeid eller.. fritt springandes. Eg hadde altso eit innkallings problem i dag.

Arwen har super fart i alle moment, gode avlevringar, eg har omskolert ho til at ho setter seg på sida i staden for framme, kvifor kan i grunngi vist nokon lurar, men ikkje her. Fot gåinga var bra i går. Eg er godt nøgd med trening.

Fot trena vi, her slit vi med litt for langt fram, no er eg bevist på det, og er i ferd med å legge ein arbeidsplan for endring. Steg nr 1. slutt å ta oppat kommandoen. Kunn ein kommando, fot, om vi skal gå 100 m eller 10m.

Ho veldig bra, 0 lyd, og svert konsentrert, no er det berre å håpe eg klarer og få treent nokk i lag med andre.

Ho har superfart, den er det ikkje noko å sei på, topp innkomst og avlevringar, det beviser for meg at eg har brukt rett trening her. Fot gåinga blir for uryddig går litt lang framme, er så konsentrert på apportering at ho setter seg tregt når eg stopper, her må det tenkast. Eg vil ha hund som setter seg utan å bli minnet på det  med minst mulig kommando. Oppgåvene var kanskje litt vanskelige i går, det at ho ikkje var helt i topp på alle moment har ingen betyding. Litt vente lyd, men ikkje noko og skrike over, er helt still når den andre jobbar då fylgjer ho med. Meir slik trening så blir vi god ;-)

Eg kasta ei markering, og så la eg ut feltet, Arwen sitter roleg og gled seg til å få lov å jobbe litt. Felte er ute, ho hentar inn to dymmia, vi snur oss og ho får signal om å hente markeringa, den satt som spikra, ho får hente resten av felte, og det går så fort at det må nesten opplevast får å sanse arbeides tempo henna. Vi avslutta med litt dirigeringsterping. Hadde ikkje med ball så i dag blei det masse godbit etter jobb.

Ho har i ei periode kunn fått sprunge heilt utan noko form for trening når vi har vore på tur. Kunn to ting held eg fast på, gå fot rette etter vi parkerar bil, og siste 50 meterane til bil.

Ho fekk i dag lange dirigeringa på frossen snø, i tilegg to dobbelmarkeringar. Stoppar på fløyte ( brå stoppar) sitter også fort vist eg gir signal om det ;-) kjempebra.

Det einaste eg manglar er makker hund ;-( skulla gjerne ha trena meir i lag med annan hund, no når eg har kunn ein hund blir det lite slik trening.

I dag fekk vi sjå to hjortar på nært hold, dei var kunn ca 20 meter frå oss. Arwen fekk kommando fot, og satt helt roleg og såg kor dei flykta frå oss og vidare inn i skogen. Kjekt med hund som klarar dette.

92

Dobbel markering tok oss og i dag, med meg sjølv som kastar, sende ho på den som eg kasta fyrst, dette med å bestemme kva ho skal ta fyrst er eg nøya med. Ho ser naturleg på den som blei kasta sist, og hentar den fyrst om ho får velje. No er det slik at når vi skal opp i klassane så er det ikkje ho som veljar men dommaren. Og då er det klart ein fordel at ho tar den som eg veljar for henne fyrst. Dette moment er innlært, det er ikkje noko kamp eller nei roping med oss (det er fy fy og vi gjær ikkje det). Ho har naturleg lært seg og gå i den retning som eg peikar, eg hjelpar henne med andre ord i markeringsarbeidet, eg og veit omtrent kor dymmien landa, og sender ho med hand signal i den retninga, dette er innlærd på enkel markeringar, og blei ikkje noko vanskeleg på dobbele.  Det som kan dukke opp som problem er vist ikkje dymmien blir funnen og ho går til den til andre. Vi kan då kalle rett inn å sende på den andre. Dette med lydighet er  viktig, det skal være ein kombinasjon av sjølvstendig arbeid, med retteleiing vist det trengst.